Kendimce...

BİR ANNEYE UZAKLARDAN...

12/8/2008

Yeşi gözlerine vurlduğum, kokladığım ilk çiçek, ilk aşkım canım cananım, selam olsun sana hasret dolu gönlümden, selam olsun sana bu hüzünlü gurbet elden..

Bu satırları sana yazarken anne yağmur vardı Ankara' da tıpkı gözlerimdeki gibi ve titretiyor hasretinin ayazı içimi, üşüyorum anne koşup sana gelmek dizlerinde sabah etmek istiyorum ama kader koymuyor ki..

Anne;

Senden ayrıldım ayrılalı sen düşünce aklıma, küçük bir çocuk gibi çöküyorum duvar diblerine, dalıp gidiyorum uzaklara, aklımda sen fikrimde sen bakıyorum boşluğa. Kimi zaman dilimde bir hasret türküsü kimi zamanda ya sabır ya sabır çekerek inletiyorum gökyüzünü..

Seni çok özledim anne. Alıştım gurbetin her türlü zorluğuna, zoruma gitmiyor artık hiçbirşey, bir senin yokluğun bir senin hasretin saplanmış kör bıçak gibi sol yanıma, ne kan duruyor ne sızısı diniyor, biçare aşıklar gibi dolanıyorum ortalıkta..

Yanlız seni değil anne, babamı kardeşlerimi memleketmin tozunu toprağını bile özledim, hayat nasip etmedi canı gönülden gülmeyi bize ayrı düştük ayrı kaldık hasreti yaşadık her daim seninle olduğum zamanlarında kıymetini bilemedim..

Hoşçakal Anne..

Seni ve tüm sevdiklerimi Allah' a emanet ediyorum. Beni hiç düşünmeyin ben çok iyiyim, bir sizin hasretiniz tek derdim, o da biter inşallah.

Duanızı eksik etmeyin, ben her sabah her akşam sizler için dua ediyorum.

Canım Annem, Canım Ailem
Hepinizi çok seviyorum...